Over mijn project
Aan dit werk heb ik lange tijd met hart en ziel gewerkt. Het was een zoektocht — het lukte me niet om er meteen een samenhangend geheel van te maken. Maar dankzij waardevolle gesprekken en de steun van enkele lieve kunstzielen is het uiteindelijk samengekomen. Het voelt nu als een verhaal dat verteld mocht worden.
Mijn gedachtegang
Wat doen wij met Moeder Aarde? Hoe gaan we met haar om — bewust, onverschillig, hebzuchtig, hoopvol? Deze vragen vormen de kern van mijn werk. Het project is opgebouwd uit vijf delen, elk met hun eigen symboliek en emotie.
Opbouw van het werk
➊ Het eerste deel Twee handen dragen de Aarde — de handen van Moeder Aarde zelf. De Aarde staat ondersteboven, haar wateren vervuild met plastic. Vanuit haar kern stroomt het plastic naar beneden, richting biddende handen. Een gebed voor een nieuwe, betere wereld.
➋ Het tweede deel Zes rechterhanden, symbool voor de Titaniden — de oermoeders uit de Griekse mythologie. De rechterhand staat voor geven: het schenken van leven, zorg, wijsheid.
➌ Het derde deel Vijf linkerhanden, die ons, de mensheid, vertegenwoordigen. De linkerhand staat voor ontvangen — maar ook voor willen, nemen, moeten hebben.
➍ Het vierde deel Een sokkel van oud ijzer, gehuld in plastic. Het geheel vormt een trechter — een stroom, een richting, een waarschuwing.
➎ Het vijfde deel Twee biddende handen, smekend om een nieuwe wereld. Eén nieuwe aardbol, bedekt met bladgoud — kwetsbaar, kostbaar, hoopvol.
Materialen
De handen en de oorspronkelijke Aarde zijn gemaakt van solide papier-maché en papierpulp. De nieuwe Aarde is bewust niet volledig massief — ze is open, licht, en laat ruimte voor verandering.
Solide papier-maché, papierpulp, oud ijzer voor de sokkel, plastiek in allerlei vormen, acrylverf, uv filtervernis en een beetje bladgoud.
Na de foto's wordt er meer uitgelegd, even naar beneden scrollen.
De handen van Moeder Aarde - mijn gedachtegang
Tijdens het werken aan dit project werd ik steeds bewuster van de voetstappen die ik achterlaat op deze Aarde. Welke sporen wil ik nalaten? Niet alleen in materiële zin, maar ook emotioneel, psychisch, menselijk. Wat heb ik tot nu toe gedaan? Misschien kom ik daar later nog op terug. Eén ding is zeker: dit project heeft veel in mij losgemaakt — en doet dat nog steeds.
Waarom rust de Aarde niet volledig in de handen? Waarom staat ze op haar kop?
Daarop stel ik een tegenvraag: Wat moet ze nog vasthouden? Of: wat kan ze nog vasthouden?
We hebben haar bijna leeggetrokken — ik ook, als deel van de mensheid. Ze heeft ons verrijkt, maar we hebben haar beschadigd. Sommigen kregen rijkdom, anderen bittere armoede. En met rijkdom en armoede bedoel ik niet alleen het materiële. Ook op emotioneel en psychisch vlak is er een diepe kloof ontstaan.
Niet voor iedereen, gelukkig. Want karakter is ook een vorm van rijkdom — en dát kun je niet kopen.
Moeder Aarde twijfelt. Is het nog de moeite waard om te dragen, te hoeden, te beschermen? En wij? Vinden wij haar nog de moeite waard?
Waar is de instelling gebleven: Behandel een ander zoals jij zelf behandeld wilt worden? We doen het niet met elkaar. En zeker niet met Moeder Aarde. Wat geven we haar terug? Onze producten — gemaakt uit haar vruchtbaarheid, zoals olie — worden plastiek. Dat is wat we haar teruggeven.
Ze waarschuwt ons. Laten we daar dan iets mee doen. Iets constructiefs. Iets hoopvols.
De Aarde staat op haar kop. Het klimaat verandert. Daarom heb ik de klimroos niet volledig zwart gemaakt — een weerspiegeling van Moeder Aarde’s gevoel: niet dood, maar gekwetst.
Symboliek in het werk
Een cirkel van 6 rechterhanden
Deze rechterhanden staan symbool voor de Titaniden.
De zes Titaniden waren de vrouwelijke tegenhangers van de Titanen.
Zij zijn eveneens kinderen van Uranus en Gaia.
Tethys, Rhea,Themis, Mnemosyne, Phoebe en Theia.
De rechterhand is de gevende hand en de Titaniden schonken ons gaven — wijsheid, herinnering, natuur, orde.
De 5 zwartgrijze linkerhanden
Deze staan voor de mensheid.
De linkerhand is de ontvangende hand.
Ik koos vijf handgebaren:
De grijpgrage hand (de hebber)
De ontvangende hand (geef me meer)
De middelvinger (we weten wat die betekent)
De draai-hand (in Zuid-Europa: “Wat bedoel je?” of “Wat is er?”)
De “Alles goed”-hand — die ook “Zero” betekent: niets, leegte, afwijzing
De biddende zwarte handen met tranen
Ze symboliseren hoop en gebed.
Daar is niets mis mee. Maar gebed zonder daadkracht blijft stil.
De witte aardbol met bladgoud
Zij staat voor de nieuwe Aarde.
Kwetsbaar, kostbaar, niet massief — maar open voor verandering.
The Earth Weeps in Plastic